گفته بودن تو قصه ها، وقتی بهار میشه شبا
میاد از آسمون پایین دخترِ بااارونِ خدا
گفته بودن داخل یک قطـره شفاف قشنگ
میرقصه دخترک با یک دامن ناز رنگارنگ
میگن چشاش قشنگتراز یه دنیا چشم رنگیه
توی چشاش یه فنجون قهوه یِ دااغ اصلیه
درسته که جُسّه ی اون کوچیکتراز پرنده هاس
اما دلش بزرگتراز تموم دنیااای خداس



همراه این قطره میاد پایین و آوااز میخونه
هیشکی نمیفهمه چی میگه! به زبون بارونه
میاد رو یک غنچه ی رُز میشینه و ناز میکنه
میگن که این غنچه رُو تا صُب نشده باز میکنه
وقتی که اون غنچه شکفت، دختره بال در میاره
دو بااال نارنجی ناااااز، شبیه به بال پروانه
با خنده پروااز میکنه، میره به سمت آسمون
سُرسُره بازی میکنه تو شهربازی بارون
میاد پایین میره بالا، میپره رو این، روی اون
انقده بااازی میکنه  تا  میرسه به آآآسمون
               
بارون و شب تموم میشه، 
                        خورشیدَم آفتاب میکنه
میگن تا بارون دیگه،...
                          رو ابرا
                                                              تاب تاب میکنه